Nacięcie krocza

Epizjotomia to chirurgiczne nacięcie w okolicy perineum – krocza (obszar między pochwą i odbytem) przeprowadzane wyłącznie w drugiej fazie porodu. Jego celem jest zwiększenie otworu pochwowego oraz ochrona kobiety przed spontanicznym pęknięciem w okolicy perineum.

Nacięcie krocza może być bardzo nieprzyjemne – często dotyczy to złego gojenia oraz późniejszych skutków takich, jak np. ból podczas wypróżniania, ograniczone pożycie seksualne, inkontynencja w późniejszym wieku i inne.

 

 

Czy epizjotomia jest naprawdę potrzebna?

Istnieją przypadki, gdzie epizjotomia jest nieunikniona: przyspieszenie porodu spowodowane stanem zagrożeniem  dla płodu, przeprowadzenie porodu zabiegowego.

Gdy dojdzie do naturalnie pęknięcia krocza, rana jest mniejsza i mniej bolesna niż chirurgiczne nacięcie i zazwyczaj wymaga założenia mniejszej ilości szwów niż epizjotomia.

 

Jakie ryzyko niesie ze sobą epizjotomia?

Badania wskazują na fakt, że ryzyko rutynowych epizjotomii przeważa nad ich deklarowanymi korzyściami. American College of Obstetricians and Gynecologists nie poleca przeprowadzania rutynowych epizjotomii. Światowa organizacja zdrowia ma oficjalne zalecenie: „Systematyczne przeprowadzanie epizjotomii nie ma uzasadnienia. Dla ochrony perineum powinno się wykorzystywać alternatywne metody. Z wyjątkiem przypadków, w których dziecko jest zagrożone, badania dowodzą, że epizjotomia przynosi najczęściej więcej bólu i cierpienia dla matki niż korzyści dla dzieci“.

Ewentualne problemy:

  • Pęknięcie krocza III i IV stopnia. Epizjotomia nie zapobiega powstaniu głębokich pęknięć, ale często przeciwnie, jest ich przyczyną. Literatura fachowa podaje, że obrażenia III i IV stopnia rzadko kiedy powstają inaczej, niż za pomocą samoczynnej kontynuacji nacięcia.
  • Utrata krwi. Podczas nacięcia krocza dochodzi do wzrostu utraty krwi, specjalistyczne badania wskazują na zwiększenie prawdopodobieństwa krwawienia aż o 450 %.
  • Infekcje, opuchlizna i stany zapalne.
  • Duży ból poporodowy. Epizjotomia jest najczęściej o wiele bardziej bolesna niż spontanicznie powstałe pęknięcie ze względu na to, że przy samoistnym urazie zazwyczaj przerwana jest tylko śluzówka pochwy. Ból po nacięciu krocza utrzymuje się dwa tygodnie, a niekiedy nawet całe miesiące.                                                                     těhotná-zrzka21
  • Osłabienie mięśni dna miednicy. Badania dowodzą, że najsilniejsze mięśnie dna miednicy mają po porodzie te kobiety, których krocze nie zostało nacięte.
  • Inkontynencja. Nietrzymanie moczu w przypadku epizjotomii bądź naturalnego pęknięcia od wielkości urazu IIstopnia( II stopień jest równy kroczu naciętemu)  jest częstsze, niż u kobiet, których krocze nie zostało uszkodzone.
  • Niezdolność bądź opóźniona zdolność do stosunku płciowego, co jest ściśle związane z założeniem szwów i wspomnianym bólem po porodzie.

Pęknięciu  i nacięciu krocza można zapobiec dzięki regularnym ćwiczeniom przed porodowym za pomocą produktu medycznego  Aniball.